آشنایی معلمان با ماهیت «گوش دادن» به ایده ها و نظرات ریاضی دانش آموزان در کلاس درس و شناخت انواع آن، می تواند فرصت مناسبی ایجاد کند تا بتوانند از «گوش دادن»، به عنوان یک روش تدریس موثر جهت ارتقای یادگیری ریاضی دانش آموزان استفاده کنند. پیشینه پژوهشی در این حوزه نشان می دهد که آشنایی معلمان ریاضی با اهمیت «گوش دادن» و انواع آن، می تواند به معلمان ریاضی کمک کند تا دانش آموزان را در وضعیتی قرار دهند که از طریق تعامل با یکدیگر و با محیط یادگیری، به تدریج توانایی ارزیابی واقع بینانه ایده هایشان را افزایش داده و آن ها را اصلاح کنند و بدین ترتیب، یادگیری خود را عمیق تر کنند. به دلیل اهمیت این موضوع، پژوهشی پدیدارنگارانه طراحی شد تا چگونگی گوش دادن معلمان ریاضی دوره راهنمایی پایه های 6 تا 8 مطالعه شود. مشاهدات مستمر کلاسی و مصاحبه با معلمان آن کلاس ها، به پژوهشگران فرصت داد تا بتوانند تشابهات و تفاوت های انواع «گوش دادن» معلمان ریاضی را به ایده ها و نظرات دانش آموزان، در سه دسته مقوله بندی کنند. سپس دریافتند که سه مقوله ساخته شده، با سه رویکرد متفاوت «گوش دادن ارزیابانه»، «گوش دادن تفسیری» و «گوش دادن هرمنیوتیک» که دیویس (1997) شناسایی کرده بود سازگارند. بدین سبب در این تحقیق، از همان برچسب ها برای ارجاع به این سه مقوله استفاده شد. در این مقاله، با تمرکز بر مشاهده سه کلاس درس و نظرات سه معلم که از طریق مصاحبه شناسایی شدند، تمایز بین این سه نوع «گوش دادن» نشان داده می شود و به دلیل این که این سه معلم، هر یک به نوعی معرف این سه رویکرد بودند، برای آن ها نام مستعار و تمثیلی «خانم قضاوتی»، «خانم تفسیری» و «خانم تعاملی» انتخاب شده است.

مقدمه: دفیبریلاتور قابل کاشت (Implantable cardioverter defibrillator یا ICD)، وسیله ای حیاتی برای درمان و کنترل دیس ریتمی های قلبی می باشد. هدف از انجام مطالعه حاضر، تبیین تجارب زیسته همسران افراد دارای ICD بود. روش: این پژوهش کیفی با رویکرد پدیده شناسی هرمنیوتیک و با روش van Manen انجام شد. مشارکت کنندگان را 13 نفر از همسران افراد دارای ICD مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی (ره) تهران در سال 1394 تشکیل داد که به صورت هدفمند انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختار یافته عمیق جمع آوری گردید. مصاحبه ها بین 30 تا 45 دقیقه به طول انجامید. داده ها با استفاده از روش پیشنهادی شش مرحله ای van Manen مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: از تجزیه و تحلیل داده های تحقیق، 3 مضمون اصلی و 11 مضمون فرعی پدیدار شد. مضامین اصلی شامل دریافت اولین شوک با مضامین فرعی «ترس، انتظار شوک و تجربه ناخوشایند»؛ احساس امنیت با مضامین فرعی «دریافت کمک پنهانی، به دست آوردن کنترل و وابستگی» و تجربه محدودیت های زندگی با ICD با مضامین فرعی «اختلال در نقش، هزینه، محدودیت حرکتی، رانندگی و رفت و آمد» بود. نتیجه گیری: افراد دارای ICD بعد از تعبیه این دستگاه، با وجود تجربه ناخوشایند دریافت شوک الکتریکی و داشتن برخی محدودیت ها، احساس امنیت و آرامش می کردند. اعضای تیم درمان به خصوص پرستاران می توانند با ارایه آموزش هایی در زمینه نحوه عملکرد دستگاه، بهبود کیفیت زندگی و ارتقای خودمراقبتی، به این افراد و اعضای خانواده آنان کمک نمایند.

مقدمه: مادری کردن، هنری ظریف، توأم با ریزه کاری های بسیار است. زنان وقتی پدیده مادری را تجربه می کنند، آسیب پذیر می شوند و با چالش های زیادی مواجه می باشند. اگر این تجربه همراه با یک معلولیت مانند نابینایی باشد، شرایط دشوارتری ایجاد می گردد. پژوهش حاضر با هدف تبیین تجارب مادران نابینا انجام گرفت. روش: رویکرد مورد استفاده در این مطالعه، پدیده شناسی تفسیری بود و نمونه ها به صورت هدفمند انتخاب شدند. مصاحبه چهره به چهره عمیق نیمه ساختار یافته با 9 مادر نابینای مادرزاد که کودک کمتر از 8 سال داشتند، انجام گردید. مصاحبه ها ضبط و به طور کامل نوشته شد و تا رسیدن به مرحله اشباع داده ها ادامه یافت. برای اجرای همه مراحل مطالعه از ورود تا جمع آوری و تحلیل و تفسیر و گزارش داده ها، روش van Manen مورد استفاده قرار گرفت. داده ها در نرم افزار MAXQDA تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: از 479 مضمون اولیه، مضمون اصلی «گوشه نشین ناگزیر» و سه زیرمضمون «احساس شرمساری، احساس تبعیض، اجبار در تنهایی» به دست آمد. نتیجه گیری: درک مادران نابینا از خودشان به صورت به حاشیه رانده شدن بود و آن ها از احساس شرمساری، تبعیض، اجبار در تنهایی و عدم حمایت رنج می بردند. از دست دادن بینایی بر مادری کردن تأثیر دارد و این مادران را در وضعیت های منحصر به فردی قرار می دهد.

مقدمه: مراقبین در حین مراقبت از بیماران کمایی با عوامل منحصر به فردی رو به رو می شوند که دال بر عوامل موثر بر مراقبت از بیمار کمایی می باشد. مراقبت از این بیماران، یک مراقبت همه جانبه است که تحت تاثیر ویژگی های مراقب می باشد. هدف ما از این مطالعه استخراج عوامل موثر بر مراقبت از بیمار کمایی می باشد.روش: در این مطالعه از روش پدیده شناسی هرمنیوتیک استفاده شد. جهت رسیدن به اشباع، 10 مصاحبه نیمه ساختار یافته با مراقبین صورت پذیرفت. ابتدا زیردرون مایه ها و سپس درون مایه اصلی استخراج و عوامل موثر بر مراقبت از بیمار کمایی تبیین و تشریح گردید.یافته ها: بر اساس روش ون مانن، 7 زیردرون مایه؛ ارتباط موثر، رضایت متقابل، باور مرگ از سوی مراقب، امیدواری مراقب، خستگی و دلسردی مراقب، احساس گناه مراقب، و احساس دلسوزی مراقب استخراج گردید و سپس در یک درون مایه اصلی؛ ویژگی های مراقب؛ قرار گرفت. زیرا این مراقب است که به جای بیمار کمایی احساس، درک، عمل و نهایتا ارزشیابی می کند و حتی رضایت بیمار را بر اساس رضایت خود ارزشیابی می کنند.نتیجه گیری: عوامل موثر بر مراقبت بیماران کمایی، حاکی از یک مراقبت همه جانبه است و این مراقب است که کاملا خود را به جای بیمار کمایی می گذارد با توجه به تحقیقات انجام شده روی این مضمون مهم و مطالعه ما، بر اساس عوامل استخراج شده، ابزار معتبر و پایایی جهت بررسی روند مراقبت از بیمار کمایی طراحی و ارزشیابی گردید.

روشنفکری دینی امام در کسوت آموزه های وصیت نامه با نقد بنیادین سیاستهای پهلوی، اسلام ستیزی غرب و شرق را به مبارزه طلبیده بود. بن مایۀ مذهبی وصیت نامه، برگرفته از سنّتهای اسلامی ای بود که قرنها مانند یک عرف اجتماعی در میان ایرانیان وجود داشت. هدف: هدف از نگارش این مقاله، بازخوانی اندیشه های مبارزاتی امام(ره) با شالوده های غربی و شرقی رژیم پهلوی از رهگذر وصیت نامۀ ایشان بود. روش: برای گردآوری اطلاعات از شیوۀ کتابخانه ای استفاده شد. از این رو، روش هرمنوتیک قصدگرای اسکینر، با تحلیل متن وصیت نامه توانست به بازخوانی از سنّتها و کشف نیت مؤ لف بپردازد. یافته ها: روش قصدگرای اسکینر با تشریح رابطۀ بین نظر و عمل سیاسی امام، ضمن فهم نیت متن وصیت نامه به عنوان ایدئولوژی ایشان، به همترازی آن با متن و غبارروبی از ایدئولوژی رقیب پرداخت. نتیجه گیری: مبتنی بر روش اسکینر، وصیت نامۀ امام به عنوان ایدئولوژی برتر، سهم خود را در کنش و واکنش فکری، عملی و مبارزاتی عصر خویش و پس از آن ایفا کرده بود. از این رو با خوانش متن، هم امکان پی بردن به نیت امام به عنوان مؤ لف متن فراهم می شد و هم بر روشنفکری ایشان نظری افکنده می شد. 

زمینه و هدف: اتومایکوزیس یک عفونت قارچی شایع در مناطق حاره است که به صورت مزمن و حاد در کانال خارجی گوش دیده می شود. عفونت مزمن گوش میانی (اوتیت مدیا) با علایمی مثل کاهش شنوایی، سرگیجه، اختلال در تعادل، خروج ترشحات چرکی از گوش، درد و پاره شدن پرده گوش همراه است. این مطالعه به منظور تعیین فلور قارچی کانال خارجی گوش در مبتلایان به اوتیت مدیا مزمن انجام شد.روش بررسی: این مطالعه مورد - شاهدی روی 63 فرد مبتلا به اوتیت مدیا مزمن و 63 فرد غیرمبتلا به التهاب گوش انجام شد. نمونه گیری با استفاده از سوآپ استریل از کانال خارجی گوش انجام و در محیط های CMA،SCC و S کشت داده شد. اسمیرهای لازم تهیه و تشخیص جنس و گونه نهایی با استفاده از روش های اختصاصی اسلایدکالچر و روش سرمی جرم تیوپ انجام شد.یافته ها: کشت قارچی مثبت کانال خارجی گوش در گروه های مورد و شاهد به ترتیب 77.78 درصد و 17.46 درصد تعیین شد (P<0.05) آلودگی کانال خارجی گوش از کل موارد کشت قارچی مثبت شامل ساپروفیت ها (57.33 درصد)، مخمرها (20.59 درصد) و درماتوفیت ها (17.32 درصد) به ترتیب با زیرگروه های آسپرژیلوس نیجر (41.66 درصد)، کاندیدا SPP (53.85 درصد) و ترایکوفایتون منتاگروفایتیس (36.37 درصد) بود.نتیجه گیری: میزان کشت قارچی مثبت کانال خارجی گوش افراد مبتلا به اوتیت مدیا مزمن به طور معنی داری از گروه شاهد بیشتر بود.

سابقه و هدف: با توجه به شیوع اوتیت سروز گوش میانی و نقش آن در کاهش شنوایی و پیشرفت تحصیلی و به منظور تعیین اثر عمل جراحی میرنگوتومی و V.T و همچنین کاهش اتوره بعد از عمل جراحی، تحقیق حاضر در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان بوعلی در سالهای 78-1375 انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقیق به روش کارآزمایی بالینی بر روی 40 بیمار (80 گوش) مبتلا به اوتیت سروز دوطرفه گوش میانی مقاوم به درمان که از طریق معاینه بالینی و تمپانومتری انتخاب شدند انجام شد. بیماران به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و شاهد تقسیم شدند. به گروه آزمایش یک هفته قبل از عمل جراحی کورتیکوسترویید خوراکی داده شد و بیماران هر دو گروه از نظر میزان ترشح در حین عمل جراحی میرنگوتومی و V.T مورد مقایسه قرار گرفتند. یافته ها: در گروه شاهد 72.5 درصد موکوس، 27.5 درصد سروز و در گروه آزمایش 55 درصد موکوس، 5 درصد سروز و در 40 درصد بقیه بدون ترشح بود (P<0.0001).نتیجه گیری و توصیه ها: با توجه به میزان شیوع اوتیت سروز مقاوم به درمان گوش میانی و عوارض آن در کشور ما و همچنین میزان بالای عمل جراحی V.T بمنظور اثربخشی بهتر عمل جراحی و بدست آوردن شنوایی مطلوب توصیه می شود اینگونه بیماران قبل از انجام عمل جراحی میرنگوتومی وV.T تحت یک دوره درمان کوتاه مدت با استرویید سیستمیک قرار گیرند.

تراتوما تومورهای حقیقی هستند که از اکتودرم، مزودرم و آندودرم منشأ گرفته و ممکن است بافتها و ارگانهای تمایز یافته در آن وجود داشته باشد. میزان شیوع آن یکی در 4000 تولد و کمتر از 10% آنها در سر و گردن مشاهده می شوند. برای اولین بار 2 مورد تراتوم گوش میانی در سال 1866 و بعد از آن 19 مورد دیگر با نامهای پولیپهای مودار مادرزادی، کیستهای اپیدرموئید، هامارتوما، تراتوم جلدی و تراتوم گزارش گردیدند. شایعترین محلهایی که در سر و گردن ممکن است تراتوما دیده شود عبارت از: حفره اربیت، حفرات بینی، نازوفارنکس، حفره دهان و گردن می باشد و در گوش میانی بسیار نادر بوده ولی باید در تشخیصهای افتراقی ضایعات فضاگیر استخوان تمپورال در بچه ها و یا نوزادان قرار گیرد. ما یک مورد نادر تراتومای گوش میانی (استخوان تمپورال) را که در CT مشخص شده است گزارش می نماییم.